Geleceğe atılan bir gün...

    

Okul duvarının bir kenarında ağlıyordu.”Mücadelem bitmek üzere”dedi,yanına yaklaştığımda…”Kendimden yoruldum!”dedi…Başladı anlatmaya…

Uzunca sohbet ettik.Başarılı oluşundan,hanımefendiliğinden,hatta kırmızı yanaklarından:)Neyse ki zoraki de olsa gülümsetebilmiştim.O gün söz verdim;gidip ailesiyle konuşup okumasına izin verilmesini isteyecektim.

Bugün gittik.Müdür yardımcısı ve iki bayan arkadaşımla…

Annesine geçen yıl okuma yazma öğretmiştim.Bu yüzden içeri girdiğimizde ailecek bizi sıcak karşıladılar.Sıcacık sobanın yanındaki kanepeye oturduk bayanlar olarak.Erkekler ise yerdeki minderlerde oturdular.Başladık muhabbete.Sevim’in çok başarılı bir kız olduğundan bahsettik.Onu iyi bir liseye gönderebilmek için elimizden gelen her çabayı göstermek istediğimizi ifade ettik.Anladı mı?

Ortama güvenmiyormuş.Çevre ve arkadaşlar çocuğunun kişiliğini bozarmış.Değişirmiş.Kötü biri olurmuş.Üzülürmüş…

Sordum:

“Sevim okumadı diyelim,kızının geleceğini nasıl hayal ediyorsun?”

“Eee kader be hocam,köyde yaşadık biz o da yaşar dedi…”Zaten bizi dinlemiyor,biz yatıyoruz o hala ders mers çalışıyor”dedi.O dedikçe ben delirdim.Kızların kaderleri babalarının ellerinde köyde!Kız o kadar başarılı ki,sınavlarda en yüksek sonuçlar ondan geliyor,tiyatroya katılıyor,sohbet ediyor,cıvıl cıvıl,kıpır kıpır bir kız.Onu çok seviyorum…

Müdür yardımcımız kızına yardımcı olacağını,maddi desteğin sağlanacağını,asla sıkıntı çekmeyeceğinden bahsetti.Bütün arkadaşlarım da konunun ciddiyetinden bahsettiler.Biraz yumuşar gibi olsa da kararını zor değiştireceğe benziyor…

Çamurlara batarak çıktığımız o evin tepesinden,huzurla döndük.Çünkü öğrencimizin yüzünü az da olsa güldürebildik.Bu arada öğlen yemeğini de orada yedikJ

Ne olursa olsun okuması için her şeyi yapacağımızdan şüphem yok.Dilerim fikri değişir…


Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !