Hangi yıldızın yandan çarklı falıdır bu?

Hangi gizemin yaldızı?

Turfanda sevinçler sunuyor ona,

Burnu sürten komşu kızı…

Kız,zamanın ipini çekiyor,

İp “başka kapıya hemşerim!”diyor

Rüzgarın ıslığı mumu söndürse de

Üşümüyor,aldırmıyor,vazgeçmiyor…

Sıkı sıkı kapattım karanlıklara günümü.Düşlerimi döktüm önüme ve kurdum bağdaşımı yeşil doğanın üstüne...Küçük bir çocuk olmak vardı.Ben oldum.Oynadım bir bir düşlerimle…

Ağzımın tadını bile bozamaz susuz yüzen hüzünler.

Aşk bir pamuk şekeriydi önümde,yedikçe büyüdü içimdeki sevgiler…

Kağıttan uçaklar yapıp uçtum sevdiklerimin yanına;kondum kuş konmaz havaalanlarına.

Zaman şeytanın eline  geçmiş bir topaçtı.Onu da aldım,bırakmadım oyunu ona…

Soranlar olur gözyaşlarına ne oldu?

Çalkanan denizimin gözleri oldu...

Dudaklarımsa uçurtma…

Bir küçük kız çocuğuyum bugün.Düşlerimi döktüm önüme...

Oyundan kalkasım yok,annem evde beklemekte…

Gözlerini doğrulttu,

Kömür karası gözlerini gün.

Bulutlara değdi yaşı küçük ömrüm.

Gömleksiz gölgem uykuya daldı,

Üşüttü gün,üşüdüm ben bugün…

Dağlar masalsız,yüzün kimsesiz,ben sensiz

Suya düşen yaprak,daldan habersiz,

“Neden doğdun?”diyen soru eksiksiz,

Terk etti gün,yalnızım ben bugün.

Örülü yazgımın ilmeği kaçtı,

Açıldı yaralar cana bulaştı,

Üşüttü,terk etti,yaktı,acıttı.

Bıraktı gün,hastayım ben bugün…

Üstümüze karanlıkları örttük.

Yıldızları topladık, güneşi küstürdük.

Uzak kaldık,mehtaba düştük...

Çıra gibi yaktık geçmişi.

Sildik haritada hüznün izini.

Diline dolanan dilini,

Derine sarılan dokunu,

Mevsimi kanatan kokunu sildik.

İki balkon arasındaki ipti,

İp yoldu;kalp,balkon…

İpleri gerdik, anıyı kuruttuk.

Yüzden düştü harfler,

Bir yüzümüzü unuttuk…

Yeşile bir sır verdik

siyahtan duyduk…

"Sende gizli kaldığımı sezenler olmuş…"

Birbirimize bağlıyız da,halata dönüştük be canım…

Hayatın ellerini kesiyor bedenimiz,hayaller tırmanmaya çalışıyor.Kuşlar bile kendilerine konacak dal bulamıyor.Biz…Tırmanamıyoruz…

Kesmece olsa şu dünya,kesip bize yarayanı alsak.Çürük çıkmasa sevinçler.Biz hiç yanılmasak…

Güneşin balına batırsak ellerimizi,ayın köpüğünde kaybolsak.Çiçekler diksek avuçlarımıza,küllerimizden doğsak…

Parmağını bana doğrultup,”bana küsen hayat bu!”dedi…Ömrü üç günlüktü gitti ikisi…

Yokluğunda suya sarıldım,su ağladı üzerimde.Islandım!

Yelkensiz yelkenliye bindim,boşlukta battım…

Çıkaramadım seferimin yönünü şaşırdım.

Demden kesildim,soluksuz kaldım,ağladım…

Birbirimize bağlıyız da,halata dönüştük be canım…